Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2013 09:40

Ηπατίτιδα Β

Γράφτηκε από
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ο ιός της ηπατίτιδας Β (HBV) εκτιµάται ότι έχει προσβάλει περίπου 400 εκατοµµύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα περίπου 2-3% του πληθυσµού πάσχει από χρόνια λοίµωξη λόγω μόλυνσης από τον HBV.

Τρόποι μετάδοσης: Ο HBV µεταδίδεται μόνο µέσω της επαφής µε αίµα ή άλλα σωµατικά υγρά (σπέρµα, κολπικά υγρά) πασχόντων από ηπατίτιδα Β. Δεν µεταδίδεται µε τον ιδρώτα, τα δάκρυα, το µητρικό γάλα, τα ούρα, τα κόπρανα, το φιλί, τα ποτήρια ή άλλα µαγειρικά σκεύη, τα µουσικά όργανα, το νερό, την τροφή, τα έντοµα, το σφίξιµο των χεριών, τον βήχα, το φτέρνισµα ή τις τουαλέτες.

Οι βασικοί τρόποι µετάδοσής του είναι οι εξής:

  1. η περιγεννητική ή «κάθετη» µετάδοση, που συμβαίνει κατά τον τοκετό (95%) ή την ενδοµήτρια ζωή (5%).
  2. η σεξουαλική επαφή, που γίνεται µέσω του σπέρµατος ή των κολπικών υγρών και
  3. η παρεντερική ή «οριζόντια» µετάδοση, που συμβαίνει με αίµα από πληγές ατόµων που πάσχουν από ηπατίτιδα Β ή µε τραυµατισµό από µολυσµένα υλικά (βελόνες, τρύπηµα αυτιών, τατουάζ και ιατρικά ή οδοντιατρικά εργαλεία).

Εξέλιξη της νόσου: Όταν ένα άτοµο µολυνθεί από τον HBV, περνά αρχικά µία µικρής διάρκειας οξεία φάση µε ή χωρίς συµπτώµατα. Ανάλογα µε την απάντηση του οργανισµού του το άτομο μπορεί να αποβάλει τον ιό και να ιαθεί ή να µεταπέσει σε χρόνια λοίµωξη (χρόνια ηπατίτιδα Β). Αν δε χορηγηθεί θεραπεία, η χρόνια ηπατίτιδα Β µπορεί να προκαλέσει ίνωση του ήπατος (δηµιουργία ουλών) και να εξελιχθεί σε κίρρωση, η οποία µε τη σειρά της µπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο του ήπατος. Αρκετοί ασθενείς βέβαια παραμένουν για όλη τους τη ζωή στην κατάσταση του ανενεργού φορέα χωρίς εξέλιξη της πάθησής τους και χωρίς συνέπειες για την υγεία τους. Σε γενικές γραμμές το 25-40% των ασθενών µε χρόνια ηπατίτιδα Β πεθαίνει από επιπλοκές της κίρρωσης ή από ηπατοκυτταρικό καρκίνο.

Διάγνωση: Η διάγνωση της χρόνιας ηπατίτιδας Β γίνεται με ειδική αιµατολογική εξέταση που ανιχνεύει τμήμα του ιού και συγκεκριμένα το αντιγόνο επιφανείας του (HBsAg) ή αλλιώς γνωστό ως «Αυστραλιανό αντιγόνο». Το στάδιο της νόσου καθορίζεται από ένα συνδυασμό πληροφοριών που παρέχονται από περαιτέρω ειδικές  αιματολογικές εξετάσεις (τρανσαμινάσες, DNA του ιού) και από ιστολογική εξέταση δείγματος του ήπατος (βιοψία).

Αντιμετώπιση: Η καλύτερη αντιμετώπιση αυτής της λοίμωξης είναι η πρόληψή της με εµβολιασµό έναντι του HBV. Στη χώρα µας ο εµβολιασµός αυτός είναι ενταγμένος στο Εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών των παιδιών εδώ και χρόνια. Θα πρέπει όμως να εφαρμόζεται και σε οµάδες ενηλίκων υψηλού  κινδύνου. Στην περίπτωση χρόνιας ηπατίτιδας Β υπάρχουν αποτελεσµατικά φάρµακα, µε τα οποία επιτυγχάνεται ο έλεγχος της πάθησης και η αναστολή εξέλιξής της σε κίρρωση και ηπατοκυτταρικό καρκίνο. Τα διαθέσιµα φάρµακα ανήκουν σε δύο κατηγορίες: α) ενέσεις ιντερφερόνης και β) αντιικά χάπια, τα ονοµαζόµενα νουκλεοσ(τ)ιδικά ανάλογα (εντακαβίρη, τενοφοβίρη).

Διαβάστηκε 77 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 21 Μαρτίου 2021 20:55
Η ιστοσελίδα μας χρησιμοποιεί cookies για τη μέτρηση της επισκεψιμότητάς της και τη βελτίωση της περιήγησής σας.